20100105

Οκτώ

Ξεκίνησε κοιτώντας τις αντανακλάσεις μέσα σε τρένα, χειμώνα οπωσδήποτε. Κάθε μέρος που βρισκόμαστε είναι μία σύνθεση από όλες τις στιγμές που έχουμε ξαναβρεθεί εκεί, αλλά και πιο πέρα. Οι διαδρομές στις 4 το πρωί κάτω από τον παλιό σταθμό της Ομόνοιας, τότε που δεν έκλεινε τα βράδια, μετά όλη η Αγίου Κωνσταντίνου και τέλος διασχίζοντας τους Σταθμούς Πελοποννήσου και Λαρίσης, ανάμεσα σε φορτηγά και περαστικούς. Αργότερα κρυώνοντας.
Είναι μόνο ένα όχημα που δε βλέπεις και το βαγόνι που δε θα θυμόμουν.

Οι κιθαριστικοί αυτοσχεδιασμοί στο τέλος είναι οι πρώτες σημειώσεις που κράτησα για το κομμάτι. Τις χρησιμοποίησα ως είχαν.