20100109

Τρία

Για δέκα χρόνια έμενα σε ένα δωμάτιο 3x2. Εκεί έχω γράψει σχεδόν όλα μου τα κείμενα και τα τραγούδια. Η νυχτερινή αναμονή είναι για όλες εκείνες τις νύχτες που έμενα ξύπνιος μέχρι το πρωί.

Διαβάζεις ή ακούς κάτι κι όπως αφήνεσαι σταδιακά, ο νους σου ακολουθεί δικά του μονοπάτια και προκύπτει μετά από ώρα να λαμβάνεις ακαθόριστα σήματα από το ανοιχτό ράδιο που μπλέκονται με τους διαφορετικούς ρυθμούς που έχεις στο μυαλό σου κι έτσι συνθέτεις μια δική σου αρμονία, σαν να μην υπάρχει το σώμα σου ή να αδιαφορείς προσωρινά για αυτό, μια παροδική αιώρηση μέσα από το βόμβο των νυχτερινών φορτηγών που περνάνε την εθνική οδό, κάτω απ' το σπίτι.

Η ενορχήστρωση και η μουσική του τραγουδιού έχουν στοιχεία που βασίστηκαν σε αυτήν την παρατήρηση.