20100105

Επτά

Το Σεπτέμβρη του 96, έφτιαξα ένα βιβλιαράκι με τίτλο "για τις Διαδρομές, φώναξε ο οδηγός".

Οι αποβαίνοντες στις Διαδρομές είναι ένα παγωμένο καρέ στο οποίο απαθανατίζεται η στιγμή που κατεβαίνουν από ένα παλιό λεωφορείο οι φίλοι μου, λίγο πριν βρεθούν μπροστά σε ένα χώρο με όνομα Διαδρομές, όπου συνυπάρχουν εκείνα τα παλιά κείμενα του 96.

Η αίσθηση που σου σκίζει το μυαλό στα δύο γέννησε την ιδέα των παράλληλων φωνών με τους διαφορετικούς στίχους. Όλες οι φωνές στη συγκεκριμένη ενότητα δεν πρεσβεύουν την παρουσία ενός δεύτερου ατόμου, αλλά υπογραμμίζουν τη σημασία της επαναπροσέγγισης.

Οι κύριες μελωδίες γράφτηκαν κατά το '98, βλέποντας στην τηλεόραση τη Ρεβάνς. Διάφοροι άλλοι ήχοι είναι τμήματα από την πρώτη ηχογράφηση του κομματιού, το '03.

Λίγο πριν το τέλος, παράγω με ένα synth συχνότητες των οποίων τα Hz είναι οι αριθμοί στους οποίους αντιστοιχούν οι λέξεις ενός μικρού κειμένου μου.

Για το τελευταίο μέρος χρησιμοποίησα την πρόχειρη φωνή που είχα γράψει. Εκεί, οι κιθάρες είναι ένα κολλάζ συγχορδιών στο άμετρο κανάλι της φωνής.

Είναι το κλείσιμο της ενότητας "οι υποθέσεις του πέμπτου κόσμου" και γι' αυτό η μίξη είναι τέτοια που να κοντράρει -και να συνδέεται κατά μια έννοια- με την αίσθηση του πρώτου κομματιού.