20130308

ΚΕΝΟΙ ΧΩΡΟΙ 11

00:01 Στο παλιό σημειωματάριο διαβάζω το κείμενο με τίτλο ένα γυναικείο όνομα. Είναι το κορίτσι που με περιμένει στη διασταύρωση δύο δρόμων, για να περπατήσουμε παρέα. Μου λέει ότι τη νύχτα κοιτάζεις τους ανθρώπους στο βάθος του δρόμου και δεν είσαι σίγουρος αν σε πλησιάζουν ή αν απομακρύνονται. Αλλά την ημέρα τους κοιτάς από κοντά και είσαι ακόμα πιο μπερδεμένος. Και αυτή ήταν η τελευταία φράση που έγραψα. Θα ήθελα να κοιτάξω την ημερομηνία στη σελίδα και να δω μια μέρα που δεν ήρθε ακόμα, αλλά στην πραγματικότητα δείχνει μια μέρα του Φλεβάρη του '97. Και τώρα είναι σαν να κλείνει ένας ιδιόκτητος χώρος καθώς γυρίζω τη σελίδα και μέχρι το επόμενο κείμενο.