20130516

ΚΕΝΟΙ ΧΩΡΟΙ 20

22:02 Σημειώνω τη μέρα που άκουσα μετά από χρόνια ένα τραγούδι και είδα ότι στη μελωδία της φωνής υπήρχαν λέξεις που πια καταλάβαινα κι όχι συλλαβές χωρίς νόημα. Τη μέρα αυτή συνδέω με όλα τα βράδια που η μια πρόταση έπεφτε πάνω στην άλλη, γιατί έγραφα με το φως του διαδρόμου. Αυτό είναι ένα σχήμα που θα μπορούσες να το πεις ηλεκτρικό λουλούδι κι από τις απομακρυσμένες συνοικίες όταν φανταζόμαστε ο ένας τον άλλο, αυτό φωτίζεται.