20171010

Γεύση

Με αφορμή τα σημερινά γενέθλια της "Γεύσης" -γράφτηκε στις 10/10/10- και επειδή συχνά με ρωτάνε γιατί δεν ακούγονται καθαρά οι στίχοι, αυτή είναι η ιστορία του τραγουδιού:

Τον Οκτώβρη του '10 οι Tax Collectors προτείνουν στους Mr Cantfind -το γκρουπ στο οποίο έπαιζε ο Άγγελος κυρίου- να τους ανοίξουν σε ένα live που θα γινόταν αρχές Νοέμβρη. Επειδή όμως δεν μπορούσαν, ο Άγγελος μου λέει να γράψουμε μαζί μερικά τραγούδια και να παίξουμε εμείς σαπόρτ. Χρειαζόταν να γίνει άμεσα η αφίσα, οπότε σκεφτήκαμε για όνομα το Betty loop loop, το οποίο ήταν μίξη τίτλων ενός άλμπουμ του Άγγελου κι ενός δικού μου.

Όπως στη μέση ήταν μοιρασμένο το όνομα, κάπως έτσι ό,τι γράψαμε εκείνο τον μήνα ήταν εξ ημισίας. Η μόνη φορά που δε συνέβη αυτό ήταν με τη "Γεύση" -κι άλλο ένα που το λέγαμε "Βλέπω". Βέβαια, αν δεν υπήρχε η Betty loop loop, δε θα έμπαινα στη διαδικασία να γράψω ένα τέτοιο κομμάτι, οπότε και πάλι είναι σαν να το γράψαμε μαζί.

Σήμερα, η πιο γνωστή εκδοχή του τραγουδιού είναι αυτή που υπάρχει στο άλμπουμ "Κενοί Χώροι". Όμως, αυτή είναι ουσιαστικά η τρίτη (ή, κατά μια έννοια, η πρώτη σε παραλλαγή) που κυκλοφόρησε.

- Στις 10.10.10 έγραψα ένα demo της Γεύσης για να το στείλω στον Άγγελο.
- Ένα μήνα αργότερα την ξαναηχογράφησα και η νέα αυτή εκδοχή συμπεριλήφθηκε σε ένα CD που κυκλοφόρησε με αφορμή την οικονομική ενίσχυση ενός live που έγινε στις Σέρρες.
- Το καλοκαίρι του '11 κυκλοφόρησε η διπλή κασέτα της Betty Loop Loop. Εκεί υπάρχει ουσιαστικά η 10.10.10 βερσιόν, στην οποία προστέθηκαν κάποια κρουστά, παλαμάκια και φωνητικά.
- Το '13 κυκλοφόρησαν οι "Κενοί Χώροι" στους οποίους ακούγεται η έκδοχή των "Σερρών", αλλά με άλλη μίξη και τέλος.

Ο Οκτώβρης του '10 -ο μήνας δηλαδή που είχαμε για να γράψουμε τραγούδια για το πρώτο μας live- είναι απ' τις πιο ωραίες μουσικές αναμνήσεις που έχω. Νομίζω ότι δύο ήταν τα κύρια στοιχεία που διαμόρφωσαν τον ήχο και τα τραγούδια μας:

Πρώτον, εκείνη την περίοδο ξανακούγαμε κι οι δυο JAMC και, δεύτερον, θυμηθήκαμε τότε που ήμαστε μικρότεροι και άνευ ίντερνετ, όταν ακούγαμε τα αγγλόφωνα τραγούδια χωρίς να καταλαβαίνουμε τους στίχους. Τότε που πιάναμε μόνο κάτι λέξεις σκόρπιες κι ανάμεσα σε αυτές βάζαμε και τις δικές μας -καμιά φορά και λέξεις που δεν υπήρχαν- και κάπως έτσι, μέσα απ' του καθενός την πλάγια ματιά τα τραγούδια των άλλων τα κάναμε πιο δικά μας.

Οπότε, ναι, η "Γεύση" έχει στίχους, αλλά είναι αυτοί που ακούει ο καθένας.