20190521

Προχτές είχα μια ιδέα για το δέυτερο κομμάτι του άλμπουμ, ήταν μια σελίδα γεμάτη σημειώσεις. Το ηχογράφησα χτες και πέρασα πολύ ωραία, ήταν ίσως από τα πιο ελεύθερα πράγματα που έχω κάνει. Σήμερα, που το άκουσα πάλι, νομίζω ότι δεν είναι εκεί η θέση του. Αλλά αυτό σαν αίσθηση μαζί με κάποια ambient κομμάτια που άκουγα ξανά - υπολόγιζα κάποτε να βγάλω έναν instrumental δίσκο - έφταξε στο νου μου τον σκελετό για ένα νέο κομμάτι.
Τζαστ φορ δε ρέκορντ όλα αυτά, εξάλλου δεν έγινε κάτι ακόμα, αλλά σκέφτομαι ότι πολύ πιο εύκολα κανείς μιλάει για την παραγωγή και ηχογράφηση ενός κομματιού, παρά για τις σκέψεις πίσω από τη σύνθεση. Καλώς δεν αναλύει τα της σύνθεσης -αν και προσωπικά θα ήθελα πολύ να έχω κάπου καταγεγραμμένα αυτά που σκέφτομαι όταν γράφω ένα κομμάτι (σίγουρα όχι εδώ πάντως) - αλλά το οξύμωρο είναι ότι το ίδιο θα έπρεπε να συμβαίνει για την παραγωγή, αν δεχτείς ότι κι αυτή είναι μέρος της σύνθεσης. Αλλά μάλλον δεν αποκαλύπτω και πολλά, νομίζω.
Τέλος πάντων, πρέπει να πάρω έναν μεγάλο πίνακα για να έχω όλες τις σημειώσεις μου συγκεντρωμένες. Αυτή τη φορά έχουν μαζευτεί πολλά χαρτάκια από διάφορα σημειωματάρια. Καθαροέγραψα τη σειρά των κομματιών και ακούγοντάς την, είμαι μάλλον βέβαιος (α εντάξει) ποιο θα είναι το δεύτερο κομμάτι, που έχει ενδιαφέρον διότι είναι ένα νέο κείμενο που έχω γράψει πάνω σε ένα πολύ παλιό τραγούδι, από το Λύκειο. Το είχε ακούσει ένα κορίτσι τότε, ένα καλοκαίρι, άρα είχε στίχους. Κάπου βρήκα μια σελίδα από τότε και ήταν σχισμένη η μισή. Το ενδιαφέρον είναι, λοιπόν, ότι κάπως έτσι νιώθω γι αυτό το τραγούδι τώρα: σαν να έχει φτάσει σε ένα σημείο και λείπει η υπόλοιπη σελίδα. Μάλλον δεν πρέπει να με απασχολεί, διότι βγαίνει ο Γιώργος από το Ντελόριαν που επιστρέφει από το 2013 και λέει: είναι έτοιμο. Μη με πλησιάζεις γιατί θα σου πω ότι "Μπάκι ιζ αλάιβ".
Και θυμήθηκα ότι ήθελα να κάνω ένα άλμπουμ με ροκ φόρμα και ήχο, χωρίς πολλή επεξεργασία και εφέ, σαν Pixies ας πούμε αλλά ο παράδεισος μπορεί να περιμένει και προς το παρόν, θα νιώσω όμορφα αν καταλήξω σε άλλα έξι κομμάτια, που μπορεί να τα έχω ήδη στο νου, αν δεν με ρουφήξει ο φάκελος με όλες τις ιδέες από το 2016.
Ακούω Xiu Xiu απόψε. Είναι ο καλύτερος όλων. Λίγο χιπστεριά αυτό που είπα τώρα, με όλα αυτά τα υπερθετικά.