20190509

Όσο κι αν μου αρέσει να αλλάζω τις διαδικασίες ηχογράφησης από άλμπουμ σε άλμπουμ, διαπιστώνω ότι υπάρχει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται: Γράφω πάντα μετά το απόγευμα, καμιά φορά ως το ξημέρωμα. Δε θυμάμαι γιατί ήθελα να γράφω μουσική και δεν ξέρω για ποιο λόγο ακριβώς το κάνω ακόμα, αλλά όταν το πρωί ακούω τα χτεσινά, που έχω μισοξεχάσει, είναι από τις στιγμές που νιώθω ευτυχής που ήρθαν τα πράγματα έτσι στη ζωή μου.